The faint air cools in the gloaming,
And peaceful flows the Rhine,
The thirsty summits are drinking,
The sunset’s flooding wine…

Dit fragment uit de vertaling van Mark Twain van een gedicht van Heinrich Heine vangt perfect de essentie van het beroemde Rijndal. De steile hellingen, sprookjesachtige burchten, schilderachtige dorpen en de reflectie van het zonlicht op de rivier; het zijn deze elementen die menig kunstenaar inspireerden.

Een Levensader vol Romantiek

Lord Byron, Goethe, Heinrich Heine en de schilder Turner raakten in vervoering door de Romantische Rijn. Vandaag de dag is de rivier nog steeds een levensader, zij het iets minder sprookjesachtig. De Rijn is een van Europa’s drukste waterwegen en cruciaal voor de Duitse economie en wijnindustrie. Aan weerszijden van de waterweg, op soms zeer steile leistenen hellingen, bevinden zich zevenhonderd hectare wijngaarden. Dit openluchtmuseum, dat zich uitstrekt van Bingen tot Koblenz, werd in 2002 erkend als UNESCO Werelderfgoed. Vooral de Loreley-rots is een mysterieus en sprookjesachtig hoogtepunt.

Een Pact met de Duivel en de Druif

Om de Rijnromantiek zelf te ervaren, beginnen we onze reis ten noorden van Kloster Eberbach. In de Rheingau maken we eerst kennis met Weingut Christian Faust. Hier proeven we van diverse Oberrijnse rieslings, een groengele ‘roter traminer’, en de spannende spätburgunder barrique genaamd ‘Mephisto’. Verleid door Faust laden we de auto vol met enkele flesjes van dit duivelse sap.

We volgen de stroom langs Geisenheim, bekend om zijn wijnuniversiteit, en het beroemde Schloss Johannisberg, de bakermat van de spätlese rieslings. Onze bestemming is echter het dorp Assmannshausen, een enclave van rode wijn in een zee van riesling. Hier heeft zelfs Kloster Eberbach enkele van zijn oude Bourgondische kloonstokken geplant, die zich vastklampen aan een speciaal soort leisteen. Hoewel het dorp zelf, een oud kuuroord, wat uitgestorven oogt, hebben we het echte Rijnromantiek-gevoel hier nog niet te pakken.

Om de sfeer echt te proeven, nemen we een rondvaartboot naar de westelijke oever. We komen aan in Bacharach, dat in de middeleeuwen een belangrijk centrum was voor wijnopslag en -transport. Dit dorp claimt met recht de geboorteplaats van de Rijnromantiek te zijn. Zelfs Victor Hugo prees de plek met de woorden: “Ik ben aanbeland in één van de mooiste, meest plezierige, en tevens meest onbekende stad van de wereld.” Hier, tussen de vakwerkhuizen, ademt alles de sfeer waar we naar op zoek waren. Na een heerlijk zoet riesling-ijsje bij Eiscafé Italia ’76, vervolgen we onze reis naar het noorden via St. Goar.

Wijnlus(t) en Afsluiting

Onze laatste stop is in St. Goarshausen, tegenover St. Goar. Bij familiebedrijf Loreley Kellerei proeven we nog een rode Dunkelfelder en een witte (blanc de noir) spätburgunder. Hierna rijden we naar het eindpunt van onze tocht: de grootste lus van de Rijn, de Bopparder Hamm. Dit is het grootste aaneengesloten wijngebied van de Mittelrhein, een 75 hectare grote vallei die vrijwel uitsluitend is beplant met riesling.

Onze reis begon bij de bocht waar de Rijn naar het westen buigt, stroomde langs de Loreley en eindigde bij de Bopparder Hamm. De Loreley heeft ons uiteindelijk bedwelmd met haar wijnen, haar charmante landschap en haar zoete gezang.

Onze reis begon bij de bocht waar de Rijn naar het westen buigt, stroomde langs de Loreley en eindigde bij de Bopparder Hamm. Die Loreley heeft ons uiteindelijk bedwelmd met haar wijnen, haar charmante landschap en haar zoete gezang.

Between the banks which bear the vine,
And hills all rich with blossom’d trees,
fields which promise corn and wine,
And scatter’d cities crowning these,
Whose far white walls along them shine.

(fragment uit Lord Byron’s gedicht Drachenfels).