Wijn uit het Land van Rode

Er was eens…

 …een middeleeuwse geestelijke, genaamd Ailbertus van Antoing. Hij kwam in het jaar 1104, naar het Land van Rode, het gebied tussen Kerkrade en Herzogenrath. Ailbertus, zag mogelijkheden voor de bouw van een klooster op het stuk land dicht bij de Duitse grens. Graaf Adelbert van Saffenburg – eigenaar van het gebied – voelde zich vereerd  en gaf toestemming. Later kreeg de vrome Ailbertus hulp van de welgestelde en ambitieuze Embrico van Mayschoss, bewoner van de nabijgelegen burcht Rode. Samen met Embrico legde hij de fundamenten voor een eenvoudige kloosterkerk.

 

Water en wijn

Embrico van Mayschoss was zeer vermogend en zodra hij toetrad tot de Kloostergemeenschap van Ailbertus, vervielen al zijn bezittingen, waaronder landerijen en wijnbergen aan de Ahr te Duitsland. Het begin van een eeuwenlange verbintenis tussen Mayschoss aan de Ahr en de Kloosterorde in het land van Rode. De kanunniken van Kloosterrade (later genaamd Rolduc) hielden zich bezig met de wijnbouw in het Duitse gebied rond de rivier de Ahr. De band verwaterde in de loop van de eeuwen. Het einde van een sprookje?

 

‘’Ik ben de wijnstok en jullie zijn de ranken’’ Johannes 15:5

 

Bodemonderzoek

Eind jaren ’90 van de vorige eeuw onstond het idee om de wijngeschiedenis en de relatie met Mayschoss en Rolduc nieuw leven in te blazen. Na bodemonderzoek in Zwitserland werd de grond geschikt bevonden voor de aanplant van wijnstokken van de Regent-druif. Begin het jaar tweeduizend gingen vijfhonderd stokken de grond in. Een aantal jaren later, bij de viering van het 900-jarig bestaan van Rolduc, werden nog eens negenhonderd stokken geplant. Met hulp van Europese subsidie wordt nu het hele gebied rondom Rolduc heringericht. Hoogste tijd om een bezoekje te brengen aan deze twee bijzondere wijngaarden met een lange geschiedenis.

 

 

 

 

Winzer van Rode

Wiel Hakens, de voorzitter van de Winzer van Rolduc, geeft mij deze herfstige novembermiddag een rondleiding door de wijngaarden van Rolduc. Wiel is een enthousiaste verteller en geniet zichtbaar van zijn werk. In 2002 was de eerste oogst maar volgens Wiel ‘’was het spul niet te drinken’’ en nog eens 2 jaren later ”begon het eindelijk ergens op te lijken”. Iedere maandagochtend komt een club vrijwilligers (‘’de oudste is 95!’’ ) snoeien, grasmaaien, en andere werkzaamheden verrichten in de wijngaard ‘’en natuurlijk een glaasje wijn bij de lunch’’ verteld Wiel met pretoogjes. Geheel in de geest van middeleeuwse kanunniken die vroeger hard werkten in de wijngaarden van Embrico van Mayschoss aan de Ahr.

 

Goed wijnjaar

Wiel legt uit dat de druif Regent geschikt is voor ons koele klimaat. De Regent heeft namelijk losse trossen – dat betekent dat de druiven niet te dicht op elkaar groeien – en daardoor is hij minder gevoelig voor schimmels en andere ziektes. De oogst van het afgelopen zeer warme jaar – is tot op heden – de beste wijnoogst van Rolduc. Een suikergehalte van meer dan 90 Oechsle werd gemeten en soms wel meer dan 112(!). Dat hadden ze nog nooit meegemaakt bij wijnmaker Mayschoss. Dit zomerzoete sap mag nu bijkomen van de uitzonderlijk zonnige zomer en rijpen op nieuwe eiken vaten.

 

”Daar waar de vrome druifjes hun voetjes in de heilige grond geworteld hebben was ook ooit de plek waar de mijnbouw in Nederland begon”.

 

Herfstdecor

We lopen van de Ailbertus wijngaard naar de Eurode wijngaard in een prachtig geelgoud herfstdecor. Je zou er bijna  spontaan religieus van worden. In deze kleine wijngaard gingen negentien jaar geleden de eerste druivenstokken de grond in. Van hieruit heb je uitzicht op de Burcht van Rode, daar waar Embrico van Mayschoss uitkeek over het Land van Rode. In de verte is het sprookjesachtige torentje nog zichtbaar van de Burcht op Duits grondgebied. Sinds een aantal jaren staat als herinnering een houten plaquette in de wijngaard ter ere van de vriendschapsband tussen Herzogenrath en Kerkrade. De geschiedenis wordt hier tastbaar.

 

 

”Vanuit de wijngaard heb je uitzicht op de Burcht van Rode, daar waar Embrico van Mayschoss uitkeek over het Land van Rode”.

 

Van Mijnbouw naar Wijnbouw

Daar waar de vrome druifjes hun voetjes in de heilige grond geworteld hebben was ook ooit de plek waar de mijnbouw in Nederland begon. Rolduc stond aan de wieg van deze lucratieve en later omstreden industrie. Middeleeuwse monniken in de zeventiende eeuw hielden zich serieus bezig met de winning van steenkool. De ondergrond was niet alleen goed voor het delven van het zwarte goud maar bleek later ook geschikt voor wijnstokken. Limburgse Löss en stenen, die houden de warmte vast, is tevens een perfecte bodem voor de flexibele Regent-druif om in te aarden.

 

Zegen van boven

Op de grens van Nederland en Duitsland is het eenvoudige klooster van Ailbertus van Antoing, negenhonderd jaar later, verworden tot hét grootste abdijcomplex in de Benelux. Inmiddels is het klooster met Romaanse kerk, onderaardse crypte, rococo bibliotheek en wijngaarden omgetoverd tot een hotel en conferentieoord. Naast een droge rode wijn van de Regent-druif is er sinds dit jaar (én tevens het laatste jaar) een lichtvoetige bubbeltjes rosé gemaakt. Dit is echter eenmalig. Volgend jaar maken ze een ‘’gewone’’ rosé, commercieel gezien ligt zo’n wijn beter in de markt. Hopelijk met de zegen van de godsvruchtige Ailbertus van Antoing.

 

Meer weten? Voor rondleidingen met een proeverij in de wijngaard kun je terecht bij: https://www.rolduc.com/nl/agenda/rondleiding-en-bezoek-aan-onze-wijngaard.html

Dank aan Wiel Hakens, voorzitter van de Winzer van Rode.

Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "cookies toestaan" om u de best mogelijke browse-ervaring te bieden. Als u deze website blijft gebruiken zonder uw cookie-instellingen te wijzigen of als u hieronder op "Accepteren" klikt, stemt u daarmee in.

Close