Saint Emilion, Pomerol, Graves, Sauternes, Cité du Vin

De rechteroever van de Dordogne heet Libournais en is onderverdeeld in verschillende wijngebieden welke Pomerol en Saint- Emilion toch wel de beroemdste zijn. De merlot-druif is heer en meester. Tweede viool speelt de cabernet franc. Deze druivenstokken hebben hun elegante voetjes in een kalkrijke klei-ondergrond geplant. Zand, kiezels en keien zijn er ook maar niet zo talrijk als in de Médoc. Deze ‘’Bourgognes du Bordelais’’ zijn soepeler en sneller op dronk dan de wat stuggere Cabernet Sauvignon-Médoc-wijnen.

 

Airco

De huurauto, een zwart Fiatje, brengt ons richting Pomerol. Het is hartje zomer en de airco staat op 10 maar het helpt weinig. Geen Versailles-toestanden met marmeren torentjes en gouden kranen maar de wijndomeinen zijn uitgevoerd in een meer sobere kloosterstijl. Charmante dorpjes zijn moeilijk te vinden maar wel een verdwaalde kerk middenin het verlaten landschap. Niet de macht van de kerk maar de almachtige wijnstok regeert aan de rechteroever.

Wit paard

De zwarte Fiat is aangekomen bij een grote grijze metalen poort met de legendarische naam: CHÂTEAU CHEVAL BLANC, één van de beroemste wijnhuizen van de rechteroever. Nog verder door liggen domeinen met de klinkende namen: Beauregard en het beroemde La Fleur-Petrus. Een stap in de beroemde wijngaard is alsof ik heilige grond betreed en waar ik een Cabernet Franc-druivenstok op de gevoelige plaats vastleg alsof het een religieus relikwie is. Ik val nog net niet op mijn kniëen voor de groene plant.

 

Canelé

Het zwarte paardje brengt ons verder naar het stadje Saint-Emilion, het Lourdes op wijngebied, ooit gesticht door een monnik, en dat hoog op een kalkstenen heuvel ligt. Een klooster is te bezoeken en veel (!) wijnwinkels waar wijnpelgrims hun hart kunnen ophalen. Steile bochtige straatjes brengen ons van beneden naar boven en weer terug.  Un café en de lokale zoete specialiteit ‘Canalé’, op een terrasje in de verkoelende schaduw van de kalkstenen rots waar bovenop kerk en klooster statig staan te pronken, brengt ons van hogere sferen weer met beide voeten op de grond.

 

 

‘La Cathédrale du Vin’

Na Saint Emilion en de omgeving verkend te hebben in het blikken zwarte voertuig eindigen we onze tour de Libournais bij het modern architectonische domein Chateau Faugères. Een Zwitsers zakenman heeft dit bedrijf, ontworpen door Italiaans architect Mario Botta, met high-tech-wijnmaak-technieken nieuw leven in geblazen. Het futuristisch ogende domein wordt geadviseerd door Michel Rolland, een bekende naam in de wijnwereld. Toscaanse cipressen en een zuil bij de ingang geven het geheel een Italiaanse sfeer. Het Italiaanse autootje past perfect in dit decor. Hier eindigt onze Tour de Libournais. Op naar Graves!

 

 

L’ésprit de Loix

Graves is één van de oudste wijngebieden samen met Saint Emilion van Frankrijk en ligt op de linkeroever onder de stad Bordeaux. De naam van de streek komt van de grondsoort: kiezel, zand, klei die de inwoners ‘Grave” noemen. Wijnen uit Graves zijn wat zwaarder en steviger dan de Médocs. We rijden door het gebied ten zuiden van Bordeaux-stad en gaan nog even op bezoek bij Montesquieu’s Château La Brède. De grondlegger van de scheiding der machten was een groot wijnliefhebber (vooral van de rode wijnen van Graves). Leuk om te proeven hoe de adel in de 17e eeuw woonde.

Goud

Verlicht verlaten we La Brède en rijden via Barsac richting zuiden richting het beroemdste en meest exclusieve wijnkasteel, dat zoete witte wijn maakt, van deze gehele aardbol: Chateau d’Yquem. Nu ben ik geen liefhebber dit type wijn maar dit elixer is van een buitencategorie.  D’Yquem vind ik op dat moment het allermooist- en aller-charmanste wijndomein (en het meest toegankelijk naar Bordeaux maatstaven). We struinen door de tuinen en genieten van de prachtige omgeving. Ik kan niet stoppen met foto’s maken van de kiezelgrond, de tuin, de zeer oude wijnstokken, het uitzicht, de lavendel….kortom Château D’Yquem heeft mij betoverd.

 

 

 

Cité Du Vin

We gaan van goud naar zilver (met een vleugje goud) en onze tour eindigt in een metalen reuzenkelk die het zonlicht én het water geraffineerd weerkaatst. Cité du Vin is gevestigd in deze wervelende sculptuur dat sinds 2016 staat te schitteren aan de oever van de Gironde. Binnenin, het futuristisch vormgegeven gebouw, zijn ruimtes waarin een bibliotheek, winkel en exporuimte te bezoeken zijn en alles gaat over wijn, wijn, wijn. Eat your heart out winelovers!

 

Zintuigen

Het is erg druk tijdens ons bezoek en eenmaal binnen is het wat hannesen met de audiotour maar uiteindelijk vliegen we virtueel, via een imposant beeldscherm, over de grootste wijngebieden ter wereld. Het is een plek waar verleden, heden, toekomst op originele manier tastbaar wordt gemaakt door middel van alle zintuigen te prikkelen. Na ons bezoek aan de expo nemen we de lift naar boven waar je met je toegangsticket gratis een wijn naar keuze mag proeven en genieten van het uitzicht over Bordeaux-stad. Terug beneden in de wijnshop valt mijn oog tussen de honderden flessen wijn op een bekend etiket: Domein Apostelhoeve.Het is tijd om de Tour de Bordeaux af te sluiten. Home Sweet Home.

 

meer weten? https://www.laciteduvin.com/en

 

 

 

Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "cookies toestaan" om u de best mogelijke browse-ervaring te bieden. Als u deze website blijft gebruiken zonder uw cookie-instellingen te wijzigen of als u hieronder op "Accepteren" klikt, stemt u daarmee in.

Close