Bordeaux – Deel 1 Haut-Médoc

‘’Bordeaux. De grootste wijnhaven van Frankrijk, was al in de Romeinse tijd beroemd’’. Dit staat vermeld in de Larousse wijn- encyclopedie. Een verkenningstrip naar het Franse wijnmekka stond dan ook op mijn wensenlijst. Daarbij is sinds 2016 het opvallende architectonische wijnmuseum ”Cité du Vin” geopend aan de oever van de Garonne. Kortom een ”must-see and taste” voor iedere wijnfundamentalist. De linkeroever, de rechteroever én het gebied Graves en Sauternes (ten zuiden van Bordeaux-stad) staan op mijn reisprogramma. Eerst een duik in de Médoc en deel twee wordt de rechteroever en een bezoek aan Cité du Vin beschreven. On y va!

 

 

 

De getemde druivenstok

Via vage industrieterreinen rondom Bordeaux, ontelbare rotondes, onbemande tankstations én een megalomaan voetbalstadion (Hup FC Girondins de Bordeaux), rijden we richting de linkeroever van de rivier de Gironde naar de Medoc. Het is begin augustus en volop zomer. De linkeroever is geografisch een geïsoleerd gebied. Dat is te merken. Op planeet Medoc is (bijna) alles gesloten en geen mens op straat. Wel te zien zijn voetbalvelden vol heldergroene wijngaarden, op voornamelijk kiezelgrond, zo ver het oog reikt.

 

Supermarkt

De beroemde wijndomeinen in de Haut-Médoc zijn speeltjes geworden voor multinationals en andere vermogenden die uitgekeken zijn op hun Ferrari’s. Zoals ook het smaakvol ingerichte wijnkasteel Château du Tertre in de Margaux, dat ooit gekocht is in 1997 door de Nederlander Eric Albada Jagersma. Welvarend geworden met het uitbaten van een supermarktketen en aanverwante zaken. Jagersma liet zijn oog vallen op Château du Tertre en investeerde flink in het bedrijf. Helaas is hij in 2018 overleden. Het kasteel en bijbehorend landgoed is nog in handen van de familie.

 

Dynasty

Tachtig hectare heldergroene druivenstokken staan strak in het gelid en salueren ons als we het landgoed van Château du Tertre op rijden. We hebben we een rondleiding inclusief een kleine proeverij gereserveerd bij het wijnkasteel. Ik heb de tune van de jaren-tachtig-serie ‘’Dynasty’’ in mijn hoofd als we de oprijlaan oprijden. We krijgen een tour door een aardige juffrouw die  Nederlands met een charmant Frans accent spreekt. We worden door deze gids in, om, onder en door het kasteel meegevoerd, langs de wijngaarden, om uiteindelijk te eindigen met een kleine proeverij van drie rode wijnen binnen in het sfeervolle Château. Pas mal!

 

Ijspaleis

We verlaten du Tertre en de route wordt vervolgd naar Château Margaux. Wederom druivenstokken langs de weg die als gedisciplineerde soldaten in rijen staan opgesteld. Aangekomen zijn we, bij het spierwitte neo-classicistische ijspaleis, dat zich verstopt heeft achter een hoog hekwerk. Een oprijlaan van hagelwitte kiezels leidt naar het Disney-achtige kasteel. De wijnen uit de Margaux-streek zijn, in tegenstelling tot de koele schoonheid van het wijndomein, de zachtste qua stijl van de Haut-Médoc. Het bracht de wijn wereldfaam en bekoorde beroemde mensen zoals Thomas Jefferson, die niet alleen door de wijnen geïnspireerd werd maar ook door de Palladiaanse bouwstijl van het Château, welke hij later toepaste op zijn eigen landgoed Monticello.

 

Er volgt na de Margaux een bezoekje aan Château Maucaillou in Moulis-Médoc (kleinste gemeente appellation van de Médoc, tevens Listrac- Médoc). Dit ligt tussen Margaux en het gebied Saint-Julien en levert wijnen die qua stijl en prijs toegankelijker zijn dan de befaamde Margaux. Dat geldt ook voor de wijnboutique van Maucaillou.

 

 

Versailles

De volgende stop is Chateau Beychevelle in Saint-Julien. Het is een schitterend landgoed met een Versailles-achtige allure. Beychevelle is verbasterd van ”Baisse-Voile” dat betekent ”de zeilen laten zakken”. Vanaf het bordes heb je zicht op de Gironde die vanuit de Atlantische oceaan hier het land binnenstroomt. Alle schepen die hier ooit voorbij vaarden, lieten de zeilen zakken als een saluut aan de machtige Hertog van het kasteel. De schepen die nu langsvaren laten de zeilen neer voor de Japanse multinational Suntory. Geen Japanse kersenbloesem aroma’s maar rook, aarde, tabak en truffel kenmerken de aardse wijnen van Beychevelle.

 

Centjes

We rijden noordelijker, richting Pauillac. Het einde is bijna in zicht. Hoe noordelijker in de Médoc hoe meer klei en zand in de ondergronden minder kiezel. Het statige Chateau Pichon Longueville de Baron staat hier op ons te wachten. Een negentiende-eeuws Sprookjeskasteel dat na de dood van Baron Pichon werd verdeeld onder zijn nazaten. Het resultaat: twee zonen zijn een stoere, mannelijke stijl (Pichon-Baron) wijn gaan maken en drie dochters een meer vrouwelijke, flamboyante stijl (Pichon-Lalande). Heden ten dage stopt de AXA-verzekeringsgroup zijn genderneutrale centjes in het wijndomein en maakt wijnen die masculiene intensiteit én feminiene finesse (en een flinke dosis zakelijk inzicht) combineren.

 

L’Art pour L’Art

Next stop:Mouton-Rothschild op de grens van Pauillac en Saint-Estephe. Mouton-Rothschild heeft ook weer de afstandelijke koele Palladio-stijl. Baron Philippe de Rothschild had niet alleen een neus voor architectuur maar ook gevoel voor marketing. Hij bedacht dat beroemde kunstenaars, zoals Chagall en Picasso, de etiketten zouden kunnen opsieren van zijn wijnen. Dat was behoorlijk vernieuwend, begin 20ste eeuw, in de conservatieve Franse wijnwereld. De Baron had ook een neus voor innovatieve wijnmaak-technieken. Kortom een bepalende figuur, voor de Franse wijnwereld, en medeverantwoordelijk voor de wereldfaam die de Bordeaux nog steeds bezit.

 

Roemrijk

De Rothschild-wijnen worden gedomineerd door de cabernet sauvignon, die heer en meester is aan de linkeroever en goed gedijt op arme kiezelgrond. Samen met de typische Bordeaux-druiven: cabernet franc, merlot en een klein aandeel petit verdot bepalen zij de stijl van de Haut-Médoc-wijnen. Door klimaatverandering is men gedwongen andere druiven (carménere, tannat) aan te planten die beter opgewassen zijn tegen de warmte. Bordeaux ontkomt ook niet aan de verandering van klimaat en  wensen van de moderne consument. Men kan niet eeuwig blijven teren op het roemrijke verleden in de marmeren paleizen met gouden kranen. Je kan de richting van de wind niet veranderen, wel de stand van je zeilen.

Volgend blog beschrijf ik een bezoek aan Cité du Vin in Bordeaux-stad en de rechteroever: Saint Emilion en Pomerol. Ook Graves en Sauternes komen aan bod.

Meer weten: www.chateaudutertre.fr 

 

 

Door de site te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op "cookies toestaan" om u de best mogelijke browse-ervaring te bieden. Als u deze website blijft gebruiken zonder uw cookie-instellingen te wijzigen of als u hieronder op "Accepteren" klikt, stemt u daarmee in.

Close